O kadar küfrettim küfrettim küfrettim . ağladı ya. işte o zaman affettim yine bu adamı. neden? o zaman anladım, suç bu adamda değil çünkü.
suç bu adamda ısrar edende, bu adamı buraya getirende, oynatanda. çok destekledim güiza’yı, klası var dedim o aşırtma gollerini gördükçe. bu adamda kumaş var işleyemiyoruz dedim. ama nereye kadar, benim dememle ne güiza gol atıyor, ne daum akıllanıyor ne de takım bir yere varıyor. defansta bilica, deniz, ve son maçlardaki performansıyla cristian ağlamazken, evlerine gidip rahat rahat uyurken bu adamın ağlaması bana dokunuyor. benim de ağlayasım geliyor. daum lille maçında 2-1′e yatıp fenerbahçe’yi küçültünce ağlamıyor, güiza’nın yarısı kadar küfür yemiyor ama millet güiza’ya demediğini bırakmıyor. allah aşkına, 3-0′dan 4-3 çeviren takım bizdik, artık 2-0′dan maç veriyoruz. 90+’da attığımız gollerle kazandığımıza değil, beraberliği kurtardığımıza seviniyoruz. biz bu muyuz? seviyorum seni güiza. istersen gol kaçır 5 tane kaçır şampiyonlar ligi finalinde kaçır. 5-4 geride olduğumuz penaltıda son penaltıyı kaçır umrumda değil. bizim takımın başında seni bu taraftara yem yapan, gökay iravulu oyuna alıp u19 maçlarında oynadığı sağa monte etmekten aciz olan, tek galibiyet silahı elindeki tüm forvetleri random bir şekilde oyuna sokmak olan aciz bir teknik traktör varken, sen hepsini kaçır güiza.
